Myślałem, że to będzie wielki bal
   Już kalendarz czas mi skradł
   Ty włożyłaś suknię białą
   Ja garnitur i się stało
   I się stało, to co miało się stać.
  
   Tam gości nas wita wielki tłum
   i podają nam chleb i sól
   Sto lat życia nam winszują
   I za zdrowie nasze piją
   I się bawią, i się bawią całą noc.
  
   Ten chleb jest twój i mój
   na całe życie już
   Będziemy dzielić się nim
   Bo cóż nasz los tak bardzo chciał
  
   Witamy was chlebem i solą
   i dajemy go wam na nową drogę życia.
   Nieście go z czcią, szacunkiem
   i nigdy, nigdy go wam nie zabrakło.
  
   Od tej pory już minął prawie rok
   Wciąż kłopotów przybywa i trosk.
   Lecz ten chleb i sól nas trzyma
   I ten dzień nam przypomina,
   który wspólnie uwiliśmy tak.